آزمون ترمیم زخم در مهندسی بافت

آزمون ترمیم زخم در مهندسی بافت؛ خدمات تخصصی کوادسل برای پژوهشگران زیست‌پزشکی

در سال‌های اخیر، حوزه مهندسی بافت و پزشکی بازساختی با رشد چشمگیری همراه بوده و نقش آن در درمان زخم‌های مزمن، سوختگی‌ها، آسیب‌های پوستی و حتی بیماری‌های زمینه‌ای افزایش یافته است. یکی از ارکان کلیدی در ارزیابی کارایی محصولات زیستی و بیومتریال‌ها در این حوزه، آزمون ترمیم زخم (Wound Healing Assay) است. این آزمون به محققان اجازه می‌دهد عملکرد زیستی داربست‌ها، نانوذرات، فاکتورهای رشد، سلول‌های بنیادی و سایر مواد درمانی را در فرآیند بازسازی بافت مورد بررسی قرار دهند.

آزمایشگاه کوادسل، به عنوان یک مرکز تخصصی در زمینه خدمات کشت سلولی، این امکان را برای پژوهشگران و صنایع زیست‌پزشکی فراهم کرده است تا با بالاترین استانداردهای علمی، آزمون‌های ترمیم زخم را به‌صورت  In Vitroو در صورت نیاز در همکاری‌های بین‌آزمایشگاهی In Vivo اجرا کنند.

آزمون ترمیم زخم چیست؟

آزمون ترمیم زخم مجموعه‌ای از آزمایش‌های زیستی است که با هدف بررسی میزان مهاجرت، تکثیر و ترمیم سلولی در حضور یک عامل زیستی یا درمانی انجام می‌شود. این آزمون‌ها نقش حیاتی در پیش‌ارزیابی عملکرد درمان‌های نوین دارند و به‌ویژه در توسعه داروها، داربست‌های مهندسی بافت، پانسمان‌های پیشرفته و سامانه‌های تحویل دارو کاربرد فراوان دارند.

روش‌های انجام آزمون ترمیم زخم

• آزمون خراش  (Scratch Assay)

آزمون خراش  (Scratch Assay) از پرکاربردترین و ساده‌ترین روش‌های آزمایشگاهی (in vitro) برای بررسی ترمیم زخم است. این آزمون، به‌طور خاص برای ارزیابی مهاجرت سلولی استفاده می‌شود و به خوبی روند بسته شدن زخم را در مدل آزمایشگاهی شبیه‌سازی می‌کند.

مراحل انجام Scratch Assay:

• کشت یکنواخت سلول‌ها

سلول‌های مورد نظر (معمولاً فیبروبلاست‌ها یا کراتینوسیت‌ها) در ظروف کشت سلولی رشد داده می‌شوند تا به حالت confluent  (پوشش یکنواخت سطح) برسند.

• ایجاد خراش استاندارد

با استفاده از نوک پیپت یا ابزار اختصاصی، یک خراش منظم و مستقیم در وسط سطح سلولی ایجاد می‌شود. این خراش شبیه‌ساز یک زخم پوستی است.

• اضافه کردن مواد آزمایشی

ماده مورد آزمایش، مانند داربست زیستی، عصاره گیاهی، فاکتور رشد، یا داروی مورد نظر به محیط کشت افزوده می‌شود.

• تصویربرداری زمان‌مند

   در فواصل زمانی مشخص (۰، ۱۲، ۲۴، ۴۸ ساعت)، از ناحیه خراش عکس‌برداری با میکروسکوپ معکوس انجام می‌شود.

• تحلیل تصویر و داده‌ها

میزان مهاجرت سلولی و درصد بسته‌شدن زخم با استفاده از نرم‌افزارهای تحلیل تصویر مانند ImageJ محاسبه می‌شود.

• آزمون‌های in vivo

در این روش‌ها، زخم‌هایی با ابعاد مشخص روی پوست حیوان (معمولاً موش یا خرگوش) ایجاد شده و سپس مواد مورد آزمایش اعمال می‌شوند. روند ترمیم از نظر سرعت، کیفیت، تشکیل بافت جدید و التهاب مورد بررسی قرار می‌گیرد.